Her zaman olduğu gibi bunda da tüm yük benim omuzlarımdaydı, 

Her durumda benim koşmam,  

benim onun yanında olmam, 

benim alttan almam, 

benim ödün vermem, 

her olan biteni benim anlamaya çalışıp pollyannacılık oynamam,

onun dışındaki her şeye kendimi kapatıp asosyal, toplm ve yaşamdan soyutlanmam isteniyordu 

ve işin en can alıcı kısmı ise tüm bunları büyük bir itina ile yapmış olmama rağmen takdir ve sadakatla yanımda durmak yerine negativite ile suçlanıyor ve terk ediliyordum ne trajedi ama… 

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s